uaumes18d9evhqhby9na

ისეთი სახელით, როგორიცაა „მიკროფონი“, სავარაუდოდ უნდა ველოდოთ რაღაც მცირე ზომისას – თუმცა არც ამდენად მცირეს. მეცნიერებმა მიაკვლიეს გზას, თუ როგორ უნდა აერეკლა მხოლოდ ერთ მოლეკულას ხმის ვიბრაცია.

როდესაც ჩვენ ვსაუბრობთ ხმაზე ჩვენ ვხმარობთ სიტყვას „გვესმის“ და არა „ვგრძნობთ“, რეალურად ხმა შედგება ფიზიკური ვიბრაციებისაგან და როდესაც ეს ვიბრაციები ხვდება ჩვენს ყურის ბარაბანს, ის აღიქმება როგორც ბგერა. როდესაც ეს ვიბრაციები ხვდება ერთ ცალ დიბენზორეტილის მოლეკულას, Physical Review Letters-ში გამოქვეყნებული ახალი კვლევების მიხედვით, ის იწყებს ვიბრირებას ბგერის დონის შესაბამისად.

იმისათვის, რომ დიბენზორეტილს ემუშავა როგორც ერთგვარ მიკროფონს, მეცნიერებს მოუწიათ მისი რამოდენიმე მოლეკულის ანტრაცენის კრისტალში დამწყვდევა. როდესაც ტალღა ეჯახებოდა კრისტალს, მის შიგნით მოქცეული მოლეკულებიც იწყებდნენ მოძრაობას. ეს მოძრაობა ცვლის ელექტრონის ღრუბლებსა და დიბენზორეტილს შორის ურთიერთქმედებას, რასაც საბოლოოდ  დიბენზორეტილის ფლუორესცენციის მცირედით გადანაცვლებამდე მივყავართ. აღნიშნული ნივთიერების მხოლოდ ერთი მოლეკულის ფლუორესცენციის გადანაცვლების დაკვირვებით, მეცნიერებმა შეძლეს ხმის სიხშირის განსაზღვრა.

რა პრაქტიკული გამოყენება აქვს უმცირესი ზომის აკუსტიკურ სენსორს? სავარაუდოოდ არანაირი ჩვენს ყოველდღიურ ცხოვრებაში, რადგან იმისათვის რომ ამ პროცესმა სწორად იმუშაოს სჭირდება ძალიან ცივი გარემო. (ჰაერის მოლეკულები ოთახის ტემპერატურაზე ძალიან ბევრს მოძრაობენ). თუმცა ამ მცირე აღმოჩენამ შესაძლოა საკმაოდ დიდი გამოყენება ჰპოვოს ფიზიკის ლაბორატორიებში, სადაც მეცნიერები ეძებენ კვანტურ ეფექტებს ძალიან მცირე ვიბრირებად სისტემებში.

წყარო: Gizmodo